Η ΜΗΔΕΙΑ ΠΕΝΘΕΙ – Βολανάκης, Βέλτσος, Τσιώλης

Μια κουβέντα για τα πολλά πρόσωπα της ΜΗΔΕΙΑΣ
Συνομιλούν : Μίνως Βολανάκης, Γιώργος Βέλτσος, Τζων Τσιώλης
στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ (πάλαι ποτέ θέατρο του Αλέξη Δαμιανού
κι αμφιθεατρο της σχολής ΣΤΑΥΡΑΚΟΥ),
μετά την προβολή της «ΜΗΔΕΙΑΣ» του Πιερ Πάολο Παζολίνι
σε ηθοποιούς στα πλαίσια σεμιναρίων με τίτλο
«ΚΑΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ στο αρχαίο ΔΡΑΜΑ»
Πέμπτη 08/07/93 Συνέχεια

[Tόποι ζωής – Τόποι ιδεών] Ο Ρόλος της Διανόησης

Ο Γιώργος Βέλτσος σε μια συνάντηση με τον Κων/νο Τσουκαλά προβληματίζονται για τη θέση της διανόησης στη εποχή της κρίσης σε σχέση με την ίδια την σκέψη, την κοινωνία και την παιδεία. Συνέχεια

Βέλτσος – Κούνδουρος: Για το έργο του Νίκου Κούνδουρου

Ο Νίκος Κούνδουρος συζητάει και σχολιάζει τις ταινίες του, με τον Γιώργο Βέλτσο, στην κρατική τηλεόραση.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ: Ο ΔΡΑΚΟΣ, ΜΙΚΡΕΣ ΑΦΡΟΔΙΤΕΣ, VORTEX, ΤΑ «ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ» (ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ, ΞΥΛΟΥΡΗΣ, ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, ΛΟΙΖΟΣ…), Η «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ.

Η «μάχη», ο Καμύ και η δημοκρατία

Για να περιγράψεις στην εφημερίδα τη σύνθλιψη της Ελλάδας από την πρέσα της ανυποχώρητης Ευρώπης, πρέπει να έχεις κατά νου ότι ο χρ όνος αυτής της περιγραφής παράγεται τεχνητά σε τριακόσιες πενήντα λέξεις προς ανάγνωσιν. Δεν είναι εύκολο να αναπτύξεις θέματα που αντιβαίνουν στην κατεστημένη λογική, όπως π.χ. το θέμα του πνεύματος της εξέγερσης.Εάν το επιχειρήσεις, θέτεις στον εαυτό σου έναν υπεραισθητό προορισμό. Φαντάζεις εκτός τόπου, ακόμη και όταν συγκρατείσαι μέσα στον χρόνο του άρθρου. Παρ’ όλα αυτά προετοιμάζεις τον αναγνώστη σου για μια υψηλότερη σκοπιμότητα από την επιτυχία του PSI. Δηλαδή προετοιμάζεις την έλευση της δικαιοσύνης. Συνέχεια

Τόποι ζωής – Τόποι ιδεών «Τι σημαίνει να ζεις – το ζήτημα του υποκειμένου»

Από τη δεκαετία του ’90 ήδη επιστρέφει έντονα στην πολιτική και φιλοσοφική σκέψη η προβληματική γύρω από το υποκείμενο, δηλαδή τον τρόπο που οφείλει ο άνθρωπος να ζει. Η κρίση του καπιταλισμού σήμερα με όλη την καταστροφή που συσσωρεύει μας υποχρεώνει να το δούμε σοβαρά, δηλαδή να απαντήσουμε στο ερώτημα «ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ». Ο ποιητής Γιώργος Βέλτσος μέσα από συναντήσεις με τους Αλεν Μπαντιού (φιλόσοφο), Χρόνη Μπότσογλου (ζωγράφο), Μισέλ Ντεγκυ (ποιητή) και Δημήτρη Μαρωνίτη (φιλόλογο-μεταφραστή) φωτίζει το πρόβλημα του υποκειμένου απο την πλευρά της πολιτικής, της ποίησης – γλώσσας , της αίσθησης και του ήθους, καθώς και του θανάτου.

 

 

Alain Badiou – Τι σημαίνει να ζεί κανείς

Συζήτηση του φιλοσόφου Alain Badiou με θέμα «Τι σημαίνει να ζείς – Κρίση του Καπιταλισμού», με τους Γιώργο Βέλτσο, Δημήτρη Βεργέτη και τον Σάββα Μιχαήλ.

 

Σκιά [2002]

Σκιά [2002]

«Ο μοντέρνος λυρισμός του Βέλτσου εγκαινιάζεται επισήμως με τη μεγάλη του σύνθεση Σκιά (Ικαρος, 2002) – μεταφρασμένη αριστουργηματικά στα αγγλικά από τον Ντέιβιντ Κόνολι (Σκιά / Shadow, Ινδικτος, 2004) -, σταθμό στη δεκατριάχρονη ποιητική του πορεία, και επίτευγμα της πρόσφατης ποιητικής μας παραγωγής. Και λέω «σταθμό», γιατί, παρ’ ότι όλα, στον Βέλτσο, καταλήγουν να περισυλλεχθούν στην ενότητα μιας μονογραφής, η Σκιά σηματοδοτεί μια στροφή, η οποία εκδηλώνεται με την άνευ όρων προσχώρησή του στην αυτεξουσιότητα της ποιητικής γλώσσας. Εφεξής, η ποίηση μετατρέπεται, για τον Βέλτσο, σε δύναμη καταστρεπτική για οτιδήποτε έξω από αυτήν, κηρύσσοντας ένα γενικευμένο πένθος για τις μη ποιητικές χρήσεις της γλώσσας και τη χαμένη τους ισχύ. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι μη ποιητικές χρήσεις της γλώσσας έχουν εξαφανιστεί. Σημαίνει, απλώς, ότι απαντούν μόνο στη διάσταση της ανεπάρκειάς τους, και ότι η ποίηση σχετίζεται μαζί τους μόνο στον βαθμό που τις παρενοχλεί.»