«Γράφω θέατρο χωρίς να ξέρω το θέατρο»

Γράφω θέατρο χωρίς να ξέρω το θέατρο. Χωρίς να ενδιαφέρομαι για τις συγκρούσεις στο θέατρο, αφού οι λέξεις συγκρούονται και ο αντίκτυπός τους δε φαίνεται στο ρόλο αλλά στο σώμα μου.

Ο Χάινερ Μύλλερ, το ίδιο, θα το διατυπώσει με τα εξής: «Το σώμα διαρρηγνύει τη σκοτεινή λογική του κειμένου. Στο σώμα, το κείμενο γράφεται και χάνεται ταυτόχρονα».

Έγραψα λοιπόν ένα χορόδραμα αντιδραματικό -ένα χορόγραμμα– και το ανέθεσα στην Πέρσα Σταματοπούλου και στην ομάδα Σύγχρονου Χορού που διευθύνει, να το χορέψει και όχι να το παίξει. (Ο Γιάννης Χουβαρδάς μου το απέρριψε. Μου επέτρεψε όμως πέρυσι να ανεβάσω σε αναλόγιο στο Εθνικό, τις Πομπές μου, πιθανολογώντας ότι ο Βέλτσος όταν διαβάζει, χορεύει).

Όπως και με τον Οιδίποδα-Αντιοιδίποδα πριν τρία χρόνια στην Πάτρα, έτσι και για το Σχέδιο για Ηλέκτρα, παραβίασα κανόνες. Έκλεψα θέατρο από το θέατρο, από συγγραφείς που έγραψαν θέατρο χωρίς τη θεατρικότητα του θεάτρου, όπως ο Μπέκετ και ο Μύλλερ για τους οποίους το θέατρο δεν είναι ο τόπος της ταύτισης, δεν ενώνει συγγραφέα, ηθοποιούς και θεατές, αλλά τους αντιπαραθέτει. Τότε, μπροστά στα μάτια μου παίρνει σάρκα και οστά η προσφιλής θεωρία μου περί θανάτου του συγγραφέα. Αλλά την διέψευσα και αυτήν δημιουργώντας εκόν-άκων μια ταύτιση από την ανάποδη, θέλω να πω μια ταύτιση όπου ο θεατής προσέρχεται στην παράσταση που τον αποκλείει. Έχω κατά νου τη ρήση «το θέατρο μπορεί να ξαναβρεί τη μνήμη του για την πραγματικότητα μονάχα αν λησμονήσει το κοινό του». Το δράμα και το αντιδράμα για μένα είναι ότι τίποτα δε λησμονώ. Στην υπερφορτωμένη θυρίδα μου χωράνε άπειρες καταχωρήσεις. Παραδείγματος χάριν, ο λυρισμός που, αντίθετα με το θέατρό μου, υπερτερεί στην ποίηση μου. Στην ποίησή μου συμβαίνει -και νομίζω πως θα φανεί στην ποιητική μου συλλογή που θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο από τις εκδόσεις Ίνδικτος- να ξαναγιεννιέμαι από το βάρος των οστών και τα κατάλοιπα ασθενειών που ούτε εγώ ο ίδιος δεν τις φαντάζομαι.

Βάζω την Ηλέκτρα μου να πει: «Εάν υπήρξα γυναίκα είναι γιατί γνώριζα/ πως υπάρχει η θλίψη και πως  όποιος επιβεβαιώνει τη χαρά/ τίποτα δεν επιβεβαιώνει/ Τα θηρία, ναι».

Μην υποθέσετε πως είμαι το θηρίο.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.