Πατριδογνωσία

Βασανίζομαι με αυτό που δεν μπορώ να κάνω.Οσο και να το βασανίζω δεν καταφθάνει.Δεν μου φθάνει η ζωή.Καμία ζωή που φαντάζομαι δεν θα μου έφθανε.Δεν έρχεται προς εμένα ο ζωντανός,μόνο κάτι πεθαμένοι ποιητές.

Δεν τολμώ να σκεφτώ πως σ΄ αυτή την εγωιστική εγκαταβίωση το μόνο που ήθελα είναι να μη γερνώ.

Και- συμπερασμός- να μην πεθάνω.

Περνούν όμως τα χρόνια σαν τα πουλιά.Αρχές Οκτώβρη ήδη,και παρατηρώ πάλι τα πουλιά στον χρόνο,που δεν είναι άλλος από τον φευγαλέο φθινοπωρινό ουρανό του quatrocento.

«Σκέψου τον κόσμο της μάνας [της Ιρλανδίας]» γράφει ο Τζόις στον Οδυσσέα.

Δεν επιθυμώ να πάω.Ubi bene,ibi patria (όπου καλά, εκεί η πατρίδα).

Και προφανώς είναι καλύτερα στον ουρανό της ποιήσεως από τη συφοριασμένη Ελλάδα.

Το Βήμα της Κυριακής – 3 Οκτωβρίου 2010

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.