Σκιά [2002]

Σκιά [2002]

«Ο μοντέρνος λυρισμός του Βέλτσου εγκαινιάζεται επισήμως με τη μεγάλη του σύνθεση Σκιά (Ικαρος, 2002) – μεταφρασμένη αριστουργηματικά στα αγγλικά από τον Ντέιβιντ Κόνολι (Σκιά / Shadow, Ινδικτος, 2004) -, σταθμό στη δεκατριάχρονη ποιητική του πορεία, και επίτευγμα της πρόσφατης ποιητικής μας παραγωγής. Και λέω «σταθμό», γιατί, παρ’ ότι όλα, στον Βέλτσο, καταλήγουν να περισυλλεχθούν στην ενότητα μιας μονογραφής, η Σκιά σηματοδοτεί μια στροφή, η οποία εκδηλώνεται με την άνευ όρων προσχώρησή του στην αυτεξουσιότητα της ποιητικής γλώσσας. Εφεξής, η ποίηση μετατρέπεται, για τον Βέλτσο, σε δύναμη καταστρεπτική για οτιδήποτε έξω από αυτήν, κηρύσσοντας ένα γενικευμένο πένθος για τις μη ποιητικές χρήσεις της γλώσσας και τη χαμένη τους ισχύ. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι μη ποιητικές χρήσεις της γλώσσας έχουν εξαφανιστεί. Σημαίνει, απλώς, ότι απαντούν μόνο στη διάσταση της ανεπάρκειάς τους, και ότι η ποίηση σχετίζεται μαζί τους μόνο στον βαθμό που τις παρενοχλεί.»

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.